DRAKENGLOED.NL

Ja hoor… Suzanne Collins doet het wéér. Vlammen, het vervolg op De Hongerspelen, is wederom een boek om je vingers bij af te likken. Suzanne Collins is bezig aan een geweldige serie boeken waarbij de eerste twee delen op een onvoorstelbaar hoog niveau staan. Net als De Hongerspelen bevat Vlammen weer alles wat het lezen van boeken tot zo’n prachtige bezigheid maakt. Je gaat volledig op in het verhaal, tijd en omgeving verliezen hun betekenis en de wereld van de jonge Katniss Everdeen is het enige dat nog telt. Op voorhand denk je dat Vlammen alleen maar kan tegenvallen, aangezien je normaal gesproken niet verwacht dat het enorme niveau van het eerste boek geëvenaard kan worden. En de eerste pagina’s van het vervolg gaan inderdaad wat moeizaam, alsof Collins nog een beetje moet warmdraaien. Maar als ze eenmaal op gang komt is het weer op volle kracht vooruit en weet de auteur je volledig te verrassen. Het verhaal gaat weliswaar de kant op die je ook had verwacht na het dichtslaan van het eerste deel, maar voorspelbaar is het geen enkel moment. Want Collins slaat steeds weer een nieuwe zijweg in en weet uiteindelijk hele nieuwe ingrediënten aan het verhaal toe te voegen.

Aan het eind van het eerste deel hebben Katniss Everdeen en haar medestrijder Peeta Mellark de jaarlijkse Hongerspelen gewonnen. Maar ze hebben de overwinning behaald in weerwil van het Capitool en de wrede regels die er gelden. Katniss en Peeta zouden dolgelukkig moeten zijn, want ze zijn voor de rest van hun leven zeker van roem en rijkdom voor henzelf en hun familie. Maar er gaan geruchten over een opstand in verschillende districten. Tot hun schrik worden Katniss en Peeta door hun overwinning het symbool van die opstand. Het Capitool is kwaad en de president lijkt uit op wraak. Maar Katniss heeft nog andere problemen aan haar hoofd, want haar beste vriend Gale is inmiddels aan het werk gezet in de gevaarlijke mijnen van het twaalfde district. Dezelfde mijnen waar jaren geleden haar vader is overleden na een verwoestende ontploffing.

De serie van Suzanne Collins is geschreven voor de jeugd van twaalf jaar en ouder maar is absoluut ook geschikt voor volwassenen. Het bevat een vleugje fantasy maar is vooral een zeer spannend verhaal met zeer overtuigende personages. De emoties spatten bijna letterlijk van het papier af en het kost volstrekt geen moeite om grote sympathie te voelen voor de hoofdrolspelers. Het is een klassiek verhaal van goed tegen kwaad, waarbij Suzanne Collins haar lezers regelmatig confronteert met het feit dat bij iedere opstand en/of oorlog niet alleen de slechteriken komen te overlijden. En duidelijk maakt dat echte helden vaak niet als dusdanig worden geboren maar in tijden van crisis een natuurlijk leiderschap bezitten en hun eigen angst het best voor anderen verborgen weten te houden.

Vlammen is net als Hongerspelen een leeservaring om niet snel te vergeten. Het boeit van begin tot eind en laat je ook daarna niet meer los. Het lange wachten op het afsluitende derde deel is begonnen.