Menu:

DRAKENVUUR: ADRIAN STONE

Drakenvuur is een serie interviews op Drakengloed.nl met tien vaste vragen
 

Ad van Tiggelen is senior beleggingsstrateeg bij ING Investment Management, schrijft een column voor Het Financiële Dagblad en is verantwoordelijk voor beleggingen die oplopen tot vele miljarden euro's. Maar daarnaast is Ad van Tiggelen ook bekend als Adrian Stone, het pseudoniem dat hij gebruikt voor het schrijven van geweldige fantasyboeken over priesters, ridders, profeten en duivelskunstenaars. Zijn ambitie om auteur te worden ontstond in 2002 en vier jaar later was zijn boek Profeet van de Duivel klaar om uitgebracht te worden. Maar aangezien geen enkele uitgeverij interesse toonde besloot Van Tiggelen om zijn debuut in eigen beheer uit te geven bij POD uitgever Gopher. Toen in 2008 ook het vervolg Zoon van de Duivel klaar was bleek uitgeverij Luitingh alsnog belangstelling te hebben en werd Profeet van de Duivel opnieuw uitgebracht. Hierbij werd de naam Ad van Tiggelen echter omgeruild voor die van Adrian Stone, om op die manier een betere kans te krijgen ook internationaal succesvol te kunnen zijn.
De wereld van Carolia en het personage van de jonge priester Marak sprak een groot deel van het fantasypubliek in Nederland meteen aan en inmiddels is ook het derde deel in de serie, Ziel van de Duivel, overal verkrijgbaar.

 

Heb je een vast schrijfproces? 

Ik schrijf gemiddeld 3 á 4 dagen in de week. Op schrijfdagen probeer ik twee sessies te houden, een ochtendsessie en een middagsessie, in totaal circa 4 uur. Ik schrijf mijn avonturen nooit in de avonduren. Meestal begin ik met het deels herschrijven van wat ik de vorige sessie heb geproduceerd, waarna ik met nieuwe tekst verder ga. Ik schrijf strikt chronologisch en werk nooit aan twee projecten tegelijk (mannen kunnen dat immers niet, zegt men).
 

Welke fantasy lees jij zelf graag? 

Ik lees zelf ook heel veel fantasy en SF en heb door de jaren heen al meer dan duizend titels in dit genre verslonden. Favoriete auteurs zijn onder meer Raymond Feist, Stephen Donaldson, Peter Hamilton (SF), Jack Vance, Terry Pratchett en Robert Jordan. Dit zijn allemaal auteurs van wie meerdere boeken me, om verschillende redenen, zijn bijgebleven. Ik kan daar geen rode draad in aangeven, want ze zijn totaal onvergelijkbaar.
 

Wat is in jouw ogen de ideale lengte voor een fantasyreeks? 

Een ideale lengte bestaat niet. Het hangt er vanaf wat een verhaal kan dragen. Zeer lange series vind ik in het algemeen minder, omdat je daar gaat merken dat het verhaal om commerciële redenen te lang wordt uitgesponnen. De trilogie blijft over het algemeen een mooie lengte, zowel voor een lezer als voor een auteur. Maar een losstaand boek met een afgerond verhaal vind ik ook prima.
 

Waar vind jij de inspiratie voor je verhalen?  

Ik haal mijn inspiratie vooral uit mijn vele reizen en mijn interesse voor spiritualiteit en “het fantastische”. Ook gesprekken met mijn meelezers leiden regelmatig tot nieuwe inzichten. Als ik aan een verhaal begin heb ik alleen de rode draad voor ogen (begin, hoofdpunten en een vaag idee van het einde), de zeer grote lijnen dus. Detail en kleur ontstaan pas tijdens het schrijven en daarbij dienen zich soms op een natuurlijke wijze verhaallijnen aan die niet van te voren waren bedacht maar die wel een belangrijke rol gaan spelen. Ik laat dat graag gebeuren want mijn ervaring is dat een verhaal zich voor een behoorlijk deel zelf schrijft. De interactie tussen de hoofdpersonen roept dat vaak vanzelf op.
 

Op welke manier ben jij in aanraking gekomen met de fantasy en heb jij besloten zelf ook binnen dit genre te gaan schrijven?

Ik heb van 1979 t/m 2006 met een groep vrienden actief Dungeons & Dragons gespeeld en dat heeft een geweldige basis gevormd voor mijn ontwikkeling op dit gebied. Daarnaast heb ik van jongs af aan talloze boeken gelezen, niet alleen fantasy maar ook gerelateerde literatuur (zoals de 50 boeken van Karl May). Mijn schrijverskwaliteiten heb ik deels ontwikkeld gedurende mijn werk als belegger, waar ik vaak gevraagd werd om commentaren, columns en teksten voor jaarverslagen te schrijven. Ik werk nog steeds parttime in de financiële sector en schrijf onder andere columns voor FD.nl.
 

Was het moeilijk om voor je eerste boek een uitgever te vinden? En hoe snel was je succesvol binnen de fantasy? 

Ik ben begonnen met schrijven in 2002 en heb mijn allereerste probeersel in 2004 naar meerdere uitgevers gestuurd, maar het werd overal afgewezen. Het manuscript ligt nu bij mij in de kast en achteraf kan ik vaststellen dat het inderdaad onvoldoende kwaliteit had. Het was echter een goed leertraject.

Vervolgens ben ik aan een nieuw boek begonnen, waarbij ik deze keer zo verstandig was ook gebruik te maken van meelezers. Profeet van de Duivel was in 2006 klaar en werd wederom overal afgewezen, maar Luitingh zei daarbij dat het zeker potentieel had. Ik heb Profeet van de Duivel vervolgens zelf uitgegeven bij POD uitgever Gopher. Het boek kreeg meteen vijf sterren recensies van onder meer Elf Fantasy en Pure Fantasy en eindigde op de vijfde plaats in een door Gopher en Bruna georganiseerde schrijfcompetitie (met meer dan honderd deelnemers; niet genrespecifiek). Daarnaast werden ondanks de beperkte distributie vele honderden exemplaren verkocht.

Ik ben toen in 2008 weer naar Luitingh gegaan, waarbij ik hen zowel Profeet van de Duivel als het voltooide manuscript van Zoon van de Duivel, het tweede deel van de trilogie, aanbood. Na lezing van het tweede boek besloot Luitingh alsnog met mij in zee te gaan, met het bekende resultaat. Profeet werd in april 2009 onder het Luitingh Fantasy label uitgegeven, Zoon volgde twee maanden later en Ziel van de Duivel komt uit op 15 april 2010. Tevens wordt momenteel gekeken naar mogelijkheden voor internationale publicatie.
 

Wie is jouw favoriete personage uit je eigen boeken?  

De monnik Marak is de belangrijkste hoofdpersoon in de Duivel trilogie en tevens mijn favoriete personage. Marak heeft wel enige trekjes die ik zelf ook heb. Hij is een einzelgänger met duidelijke principes en een groot loyaliteitsgevoel.
 

Wordt fantasy in jouw ogen wel serieus genoeg genomen? Veel mensen vinden het vooral boeken voor kinderen.  Zou het beeld ooit kunnen veranderen? 

Het is inderdaad jammer dat Fantasy boeken nog steeds niet door iedereen serieus worden genomen en bijvoorbeeld ook niet worden gerecenseerd door de grote kranten en tijdschriften. En dit ondanks het feit dat fantasy boeken per titel een grotere oplage hebben dan een gemiddelde “literaire” publicatie en ondanks het feit dat In de Ban van de Ring en Harry Potter tot de top drie van de best verkochte boeken aller tijden behoren.

Ik heb daar verder weinig last van, het is niet anders. Ik hoop dat dit geleidelijk zal veranderen naarmate de jongere generatie ouder wordt. Die generatie groeit immers op met computerspellen die vaak een belangrijke fantasy-component hebben en zal het genre daarom wellicht sneller serieus nemen.
 

Welk boek ben jij op dit moment aan het lezen (of heb je onlangs gelezen)?  

De laatste series die ik gelezen heb zijn de Elfenserie van Bernhard Hennen (in het Nederlands) en de vier boeken van Joe Abercrombie (in het Engels). Van beide series heb ik genoten, hoewel beide auteurs een totaal verschillende stijl hebben. Ik heb Joe vorig jaar ontmoet bij Fantastyval (aardige kerel) en zal op de komende Elf Fantasy Fair samen met Bernhard Hennen bij het Verboden Rijk signeren. 
 

Ben je op dit moment weer bezig met een nieuw boek?  

Ik ben onlangs begonnen aan een nieuw boek, maar wil daar momenteel nog niet veel over zeggen. Laten we de spanning nog even opvoeren.


 

Kijk hier voor meer over Adrian Stone op het forum van Drakengloed.

© Drakengloed.nl
Interview: 30 april 2010